Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Η αναγέννηση μιας κουρασμένης Ευρώπης

Κι όσο τα μαύρα σύννεφα σκιάζουν την πολιτισμένη αλλά και βαθιά οικονομικά πληγωμένη Ευρώπη, Νέοι άνθρωποι συναντιούνται και ανταλλάσσουν συνήθειες και απόψεις για τα χρώματα που θα πρέπει να μπογιατίσουν τον Ευρωπαϊκό ουρανό

.
              Όσο οι πολιτικές και  οι ηγεσίες των μελών κρατών, σκιαγραφούν με έντονο μαρκαδόρο, τις θέσεις και τα σύνορα, άλλο τόσο οι νεόι με όπλα τους τα χαμόγελα και τα φρεσκογεννημένα μυαλά τους, θα απαλείφουν τα οικονομικά και πολιτισμικά παραπετάσματα της Ενωμένης Ευρώπης. 

Οι νέοι άνθρωποι δηλ΄νουν παρόν στα προγράμματα Youth in Action, με απόψεις και ιδέες που μεγαλώνουν το τραπέζι,προσέρχονται με το εθνικό τους συμφέρον και τα τοπικά τους προβλήματα και με τη δύναμη της συνεργασίας, την όρεξη για μια πιο δίκαιη και οργανωμένη Ευρώπη, καταλήγουν να δημιουργούν ένα παζλ απόψεων που στην αρχή μπορεί τα κομμάτια του να ήταν κάτι το ανομοιόμορφο αλλά στο τέλος, με κύριο συστατικό την νεανική θέληση, ζωγράφισαν με ποικίλα χρώματα, ενώνοντας χνώτα και οπτικές  στον ενωμένο Ευρωπαϊκό ουρανό....

Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Η άδεια πλατεία....


Η εποχή του παγετώνα για το σύστημα που έθρεψε τις γενιές του μεταπολέμου, έχει ξεκινήσει και οι πολιτικοί μαμούθ που ανδρώθηκαν στο σύστημα αυτό βρίσκονται παγωμένοι στις εξελίξεις που η μια διαδέχεται την άλλη.
Ένα σύστημα που έχει ξεφτίσει... από τα πράσινα και μπλε καφενεία της δεκαετίες του 80 στους πληρωμένους λαθρομετανάστες οπαδούς. Ο δικομματισμός ξεψυχάει και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τον κόσμο που παρουσιάστηκε στην κεντρική ομιλία του κόμματος που κυβέρνησε τα περισσότερα χρόνια από την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας.
Το πάθος και η καλοπιστία για ένα καλύτερο αύριο και μια καλύτερη Ελλάδα, γύρισαν την πλάτη, αν η πλατεία δεν μπορούσε να μείνει αδειανή, ήρθε λοιπόν το χρήμα και η απελπισία να συμπληρώσει το κενό, με υπαλλήλους ξένους ανταποκριτές κρατών δουλείας και εξαθλίωσης.
Δεν μπαίνουνε τα όνειρα σε πλειστηριασμό 
δεν παίχτηκε η πατρίδα μας ακόμη.

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Ο λύκος κι αν εγέρασε....

Σαν παραμύθι για παιδιά ενός κατώτερου κόσμου τείνουν να εξελιχθούν οι εκλογές στις 6 Μαΐου 2012...
Ένα παραμύθι που έχει στις φανταχτερές ζωγραφισμένες σελίδες του, ήρωες τους κακούς των παιδικών ιστοριών.
Πρωταγωνιστής του παραμυθιού αυτήν την φορά είναι ο κακός ο λύκος όπου τον υποδύονται τρεις διαφορετικοί αλλά συνάμα και ομοιογενείς χαρακτήρες.Ο λύκος κι αν εγέρασε και άσπρισε το μαλλί του, μήτε την γνώμη άλλαξε μήτε την κεφαλή του. Μετά από 38 χρόνια από την εγκαθίδρυση της ς δημοκρατίας, ήρθε η ιστορία να αποκρυπτογραφήσει τους εθνικούς μας σωτήρες. Ο λύκος και τα 7 κατσικάκια,ο λύκος και τα 3 γουρουνάκια και ο λύκος και η κοκκινοσκουφίτσα, δεν είναι άλλοι παρά οι σκαναρισμένοι χαρακτήρες των μεγάλων ηγετών της εκλογικής αναμέτρησης της 6ης Μαΐου. Ο λύκος είναι αυτός που με τεχνάσματα και μεταμφιέσεις, προσπαθεί να παραπλανήσει τους αθώους και που δυστυχώς πρωταγωνιστεί υπογράφοντας το παραμύθι.
Κάθε μία ιστορία ή γεγονός που επαναλαμβάνεται με τους ίδιους χαρακτήρες ή απογόνους τους,παύει να είναι ιστορία αλλά παραμύθι και μυθιστόρημα που οι λύκοι πρωταγωνιστούν και ο λαός αφηγείται, μη θέλοντας να καταλάβει πως πρόκειται για παραμύθια θερινής νυκτός, όπως του έμαθε το στενό του οικογενειακό περιβάλλον.
Μεγαλώσαμε με παραμύθια και δεν λέμε να βγάλουμε από την καθημερινή μας εμφάνιση, την πράσινη, την γαλάζια και την κόκκινη γούνα του λύκου.
Μας αρέσουν τα παραμύθια γιατί διώχνουν τις ευθύνες από πάνω μας. Δεν φταίει αυτός που γράφει το παραμύθι αλλά αυτός που το μεταδίδει, διαβάζοντας το από γενιά σε γενιά. Και η σοφή λαϊκή ρήση που θέλει τον λύκο ασπρομάλλη και ισχυρογνώμων είναι γραμμένη από τον λαό μας για τον λαό μας.
Το παραμύθι τέλειωσε
κι αρχίζει η ζωή.
Αχ να ταν η αλήθεια σου
σαν ψέμα αληθινή.
Τι να την κάνω τη ζωή μου
στο παραμύθι θα τη ρίξω να πνιγεί.
Να παραμυθιαστεί η ψυχή μου,
να σε πιστέψει πάλι από την αρχή.