Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Λίγο πριν το...ευτυχισμένο 2011

Μια έκτακτη είδηση της τελευταίας στιγμής μας έκανε να αποσύρουμε το εορταστικό μας editorial.
Ο ανταποκριτής μας στην Καισάρεια της Καππαδοκίας ‘’Χιονούλης’’, μας πληροφόρησε πως υπάρχει κόλλημα στο φετινό ταξίδι του Αγίου μας Βασίλη. Ο Άγιος προσπαθεί να μάσει τα ασυμμάζευτα μας είπε, από την μία η απεργιακή κινητοποίηση του καλοκαιριού, λόγω του ανοίγματος των επαγγελμάτων, με την κυβέρνηση να αποσύρει τελευταία στιγμή τον Άγιο από τα ανοικτά επαγγέλματα, τον έφεραν να έχει χάσει πολύτιμο χρόνο προετοιμασίας. Από την άλλη όπως πληροφορηθήκαμε, τα ξωτικά και οι πολύτιμοι βοηθοί του εξάγγειλαν 48ωρη στάση, στις 23 και 24 του μήνα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας των μαζικών απολύσεων του κλάδου τους (βοηθός-βοηθού)που συνέβησαν κατά το τελευταίο έτος στο Ελλαδιστάν καθώς και για την παραχώρηση της απόλυτης εξουσίας στους καλικάτζαρους του ΔΝΤ.
Δυστυχώς όμως, τα προβλήματα δεν σταματούν εκεί, φόβοι εκφράστηκαν από τον στενό οικογενειακό κύκλο του Άγιου, πως και οι τάρανδοι πρόκειται να προβούν σε κινητοποιήσεις. Σε δηλώσεις του στο τοπικό κανάλι  SantaTV, ο πρόεδρος των τάρανδων Ρούντολφ επισήμανε πως δεν είναι στις προθέσεις του να επισκεφθεί μια χώρα που φορολογεί τα οικολογικά οχήματα και αυξάνει  τα διόδια κάθε πρώτη του μηνός.
Ο κύκλος των προβλημάτων όμως δεν τελειώνει εδώ, πάνω σε όλα τα παραπάνω, ήρθε και η περαίωση για την Santa Claus Α.Ε. καθώς και η κατάργηση της φοροαπαλλαγής στις δωρεές να δυσχεράνει ακόμα περισσότερο το έργο του αξιολάτρευτου μας, Άγιου Βασίλη.
Εμείς όμως σαν καλά παιδιά και φέτος(!) πήραμε πρωτοβουλία και του στείλαμε express γράμμα, πόρτα-πόρτα, πιστεύοντας  πως θα τον πιάσουμε στο πατροπαράδοτο φιλότιμο και θα τον έχουμε για ακόμη μια φορά κοντά μας….
Το άστρο των Χριστουγέννων ας ζεστάνει τις καρδιές μας και ας μας δώσει δύναμη να προχωρήσουμε στη δύσκολη χρονιά που μας έρχεται…
Καλά Χριστούγεννα για όλους, καλές γιορτές με υγεία και χαρά για όλους…

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Ένα μικρό – μικρό ποδήλατο κι ένα μικρό – μικρό παιδί

Επιστροφές καταστροφές..το φθινόπωρο ξεκίνησε και η πόλη μας  γέμισε από τους ανανεωμένους συμπολίτες μας, που μας ήρθαν φρέσκοι, ηλιοκαμένοι και ξεφλουδισμένοι, είναι μελαχρινοί και δεν τους χρειάζεται βλέπεις το αντηλιακό…η χαρά του δερματολόγου!
Γύρισαν λοιπόν από τις διακοπές τους και μαζί τους όμως επέστρεψαν και οι κακές τους συνήθειες με τους άσπονδους μηχανοκίνητους φίλους τους.
Γέμισαν οι δρόμοι από τον άτακτο βενζινοκίνητο στρατό, γέμισαν τα πεζοδρόμια και οι λεωφορειολωρίδες με τα φωτορυθμικά, αναμμένα αυτοκίνητα τους (επιστρέφω σε λίγο…). Το κακό σε αυτήν την πόλη, είναι πως μπορεί οι άνθρωποι της να έρχονται ξεκούραστοι και φρέσκοι κάθε Σεπτέμβρη, δυστυχώς όμως η νοοτροπία και η συμπεριφορά τους, νεκρώνουν για πολλοστή φορά τη Θεσσαλονίκη μας.
Η πόλη μας βρίσκεται στην εντατική, χωρίς υποδομές, συγκοινωνίες απαρχαιωμένες, δυσεύρετα παρκινγκ, με τρύπιους δρόμους και με εμάς απέναντι να τη δολοφονούμε μέρα με την ημέρα. Με τους 9 μήνες καλοκαίρι που έχουμε σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο, εμείς αφήσαμε το ποδήλατο στα παιδικά μας χρόνια με τις βοηθητικές ρόδες στο πλάι ή μάλλον καλύτερα το χαρίσαμε ένα καλοκαίρι σε κάτι φίλους από το βροχερό Άμστερνταμ, για να κάνουν τις βόλτες τους, στους υπερσύχρονους ολλανδικούς ποδηλατοδρόμους..
‘’ Ένα μικρό – μικρό ποδήλατο κι ένα μικρό – μικρό παιδί
Είδαν το πρόβλημα το άλυτο και κάναν βόλτα στη ζωή. Ελένη Βιτάλη’’  
 

Κυριακή, 15 Αυγούστου 2010

“ΟΙ ΝΕΚΡΟΘΑΠΤΑΙ ΑΠΕΡΓΟΥΝ”


Ένα ολόγιομο φεγγάρι να μας φωτίζει και εμείς έξω από την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα του Ικτίνου και του Καλλικράτη, να κάνουμε full moon party και να μένουμε απτόητοι για άλλη μία φορά τρώγοντας πασατέμπο…Δεν πέρασε ένας μήνας που οι βυτιοφόροι απεργούσαν(να διευκρινίσω πως δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα με τους ανθρώπους), με τους ιδιοκτήτες Ι.Χ. να παραληρούν για λίγες σταγόνες αμόλυβδης, μας ήρθαν και οι φίλοι μας, οι υπάλληλοι των μουσείων να μας ενημερώσουν πως και αυτοί ξέρουν και απεργούν..Εμείς όμως απτόητοι για πολλοστή φορά, συνεχίζουμε με sleeping bag και με καρπούζι…σαν ερωτευμένοι πιγκουίνοι και συμμεριζόμαστε και δεν πτοούμαστε. Full moon party, θάλασσα, mojito, τσίπουρα και λιωμένο παγωτό που κολλάει στο χέρι…και αυτό το καλοκαίρι, τα παρατάμε όλα πίσω μας και φεύγουμε για Χαλκιδική, γιατί όπως ξέρουμε σαν τη Χαλκιδική δεν έχει φίλοι μου…
Να ευχαριστήσουμε την εφημερίδα “ΕΣΤΙΑ” που μας επέτρεψε να αναδημοσιεύσουμε το κείμενο που είχε δημοσιεύσει στις 29/07/1910  “ΟΙ ΝΕΚΡΟΘΑΠΤΑΙ ΑΠΕΡΓΟΥΝ”, επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε, 100 χρόνια μετά και η ιστορία επαναλαμβάνεται..